La Divina Commedia
1472
- poetry (poetic works by one author)
- literatura
- portraits
- paradise
- poetry
- hell
- purgatory
- illustrations
- italian poetry
- medieval literature
The story
De goddelijke komedie is de beschrijving van een denkbeeldige tocht door het hiernamaals. Zij heeft drie delen: de hel, het vagevuur en het paradijs en ieder van deze delen heeft drieëndertig zangen van niet geheel gelijke lengte, terwijl aan het eerste deel nog een inleidende zang voorafgaat, waardoor het totale aantal van de zang honderd bedraagt. Dit aantal is geen toevalligheid. Het getal honderd gold in de middeleeuwse getallensymboliek, waarvan ook Dante een naarstig beoefenaar was, als het zinnebeeld van de volmaaktheid. Drie is het getal van de personen der heilige drie-eenheid, drieëndertig is het aantal jaren van Jezus' aardse leven. In de eerste zang van De goddelijke komedie is Dante verdwaald in een donker woud en terwijl hij wanhopig naar hulp uitziet ontmoet hij daar de Latijnse dichter Vergilius. Samen verlaten zij het aardoppervlak en dalen af naar de hel, die voorgesteld wordt als een systeem van concentrische, zich steeds verder vernauwende kringen, een soort geringde trechter, die tenslotte in het middelpunt van de aarde eindigt. Daar zit Lucifer in het ijs, met zijn hoofd naar ons halfrond toe en met zijn voeten naar het zuidelijk halfrond gekeerd. Tussen het ijs en Lucifer vinden Dante en Vergilius een weg langs het middelpunt van de aarde en stijgen dan weer op naar het zuidelijk halfrond. Zij bereiken een eiland, waar zich een hoge berg verheft, de louteringsberg van het vagevuur, waar de zielen die in staat van genade zijn gestorven, maar hun aardse schulden nog niet hebben uitgeboet, geleidelijk gelouterd worden en opstijgen naar de hemelse zaligheid. Deze berg, een soort tegenbeeld van de hel, heeft langs zijn flanken steeds nauwer wordende gaanderijen. Daarlangs stijgen Dante en Vergilius opwaarts naar de top, waar zich het aardse paradijs bevindt. Wanneer zij daar zijn aangekomen, wordt Vergilius als Dante's geleider afgelost door Beatrice. Samen met Beatrice stijgt Dante nu opwaarts naar het paradijs. De eeuwige woonplaats v
What it’s like
This is a 1472 printed edition of Dante's Commedia, and the experience of holding it is that of a heavy, early incunable: dense black letter-style type on creamy paper, with woodcut illustrations of the damned, the mountain terraces and the celestial spheres that break up the columns of verse. The mood is solemn, austere and slow, a medieval manuscript-world of ink, candlelight and stone. Its imagery moves between the cold, airless hell of ice and fire, the penitent climbing terraces under open sky, and the luminous, almost abstract radiance of paradise, so the page shifts from dread to sorrow to a quiet, glowing awe. Read it in a quiet reading lamp pool late at night, or slowly across a long winter, one canto at a time. The rhythm is measured tercets, dense with allusion and comparison, rewarding patience rather than speed. Intensity is high in theme but restrained on the page: sin and suffering are described vividly, with grim torments and occasional brutality, yet nothing is gratuitous. It suits readers drawn to medieval literature, classical myth, and the lasting pull of a journey through the afterlife.
More books like La Divina Commedia
Closest in mood, pacing and theme. Tell us why you loved La Divina Commediaand we’ll explain which ones fit you.
